Ο Ιησούς Χριστός είναι η ενσάρκωση του πόνου που οδήγησε στον θρίαμβο.
Η διαλεκτική ζωής και θανάτου. Από τον Γολγοθά στην Ανάσταση. Χωρίς σταύρωση δεν έρχεται Ανάσταση.
Έπρεπε να υπάρχει ...... αυτός ο πόνος, αυτή η Σταύρωση, διαφορετικά θα ήταν αδύνατη η σωτηρία του Ανθρώπου. Η Ανάστασή Του ήρθε ως ζωοποιό μήνυμα στην ψυχή και το πνεύμα του ανθρώπου. Ολόκληρη η φύση αλλάζει, μεταμορφώνεται.
Το κάθε τι παίρνει άλλο νόημα. Είναι υπερδύναμη. Η φυγάδευση της απελπισίας. Υπάρχει Ελπίδα! Μπορεί να ζούμε σε ζωές δύσκολες και απάνθρωπες, όμως αν το γεγονός της Αναστάσεως το βιώσουμε ως καθαρτήριο-πνευματικό γεγονός, τότε τίποτε δεν χάθηκε. Με το πνεύμα ελεύθερο μπορούμε να περάσουμε από το σκοτάδι στο φως. Για έργα ειρήνης και αγάπης. Τούτο μας διαμηνύει η θυσία του Θεανθρώπου και η Ανάστασή του: «Ειρήνη υμίν» «Εγώ ειμί η Ανάσταση και η ζωή».
Για μας τους Έλληνες, η βαθύτερη έννοια και εορτή της Αναστάσεως συνδέθηκε άρρηκτα με την ανάσταση του Γένους από τον μακραίωνο σκληρό αγώνα, προσθέτοντας στο Χριστός Ανέστη «Και η Ελλάς ανέστη». Θυμηθείτε το αυτό, βιώστε το, δημιουργήστε ελπίδα και προοπτική, φέρτε πιο κοντά μόνοι σας το μήνυμα της Αναστάσεως, καθώς όπως άλλωστε είχε πει κάποτε και ο Αισχύλος, «όσο υπάρχουν άνθρωποι, υπάρχει και ένα προπύργιο». Χριστός Ανέστη φίλοι αναγνώστες και μακάρι να έρθει η στιγμή να πούμε όπως άλλοτε και «Ελλάς Ανέστη»!
